Wilt u ons werk financieel ondersteunen? Doe een kleine donatie en klik hier

De laatste updates in uw mail!

U hoeft niets te missen. leder weekend krijgt u de hoogtepunten van Maurice van afgelopen week in uw mail. Met opmerkelijke artikelen, meer achtergrond en toelichtingen.

Home » COVID-19 » De weg naar normaal

De weg naar normaal

Samenvatting van het artikel

Alle hoop richten op vaccinatie alleen zal ons niet in de komende tijd terug brengen naar normaal. In dit stuk de aanpak hoe dat wel kan: weer normaal leven, terwijl Covid-19 niet verdwenen is.

Lees volledig artikel
Leestijd: 6 minuten

Mijn kinder-autostuurtje

Gisteren schreef ik dat de weg die nu in Nederland gevolgd wordt, pretendeert dat we op 1 november weer terug zijn bij normaal, maar dat we daarmee blij worden gemaakt met een dode mus. Want de route die gevolgd wordt, is vooral wishful thinking. Men heeft niet geleerd van ontwikkelingen in het buitenland, waardoor men teveel op één paard wedt, namelijk vaccinatie. Een beleid, waarvan o.a. Israël laat zien, dat het – hoewel het in eerste instantie succesvol leek – nu weer tot een halve noodtoestand in dat land heeft geleid.

Wat ik het meest fascinerende vind als ik al die deskundigen in Nederland in de media hoor, die lijken te weten hoe belangrijk maatregelen waren/zijn, is hoe slecht ze patronen in andere landen kunnen verklaren.

  • Hoe komt het dat in India de cijfers sinds begin mei met de dominante Delta variant sterk zijn gedaald?
  • Hoe komt het dat in het Verenigd Koninkrijk na “Freedom Day” de cijfers nog een tijd sterk zijn gedaald?
  • Hoe kunnen de ontwikkelingen in Zweden worden verklaard?
  • Waarom kon men in Madrid wel op een terras zitten en in Nederland tot eind april niet?
  • Waarom bleven de cijfers in Bulgarije tot eind juli laag, terwijl de vaccinatiegraad de laagste was in Europa?
  • Waarom zagen we vier maanden lang in Texas  lage cijfers nadat begin maart alle maatregelen waren gestopt?

Ik kwam en kom tot de conclusie, dat men het vaak ook niet echt weet. Dat men hoopt/denkt dat men de ontwikkelingen begrijpt en dus in een model kan vatten en ook kan voorspellen, maar in feite is dat schijn. Over bijna ieder onderwerp (en zeker ook over het effect van maatregelen), heb ik eerbiedwaardige studies gelezen, met tegengestelde conclusies.

Ik vergeleek het al eerder met wat ik als kleuter kreeg van mijn vader voor als ik in de auto bij hem zat. Een plastic stuurtje met o.a. een richtingaanwijzer, zodat ik -terwijl hij reed- dacht dat ik een controle over de auto had.

 

Componenten, die van invloed gaan zijn in najaar en winter

Als we naar het aanstaande najaar en de winter kijken, dan zie ik een forse kans op ontwikkelingen, die het scenario van de regering, tot een uiterst onwaarschijnlijke maakt. Welke componenten spelen dan een rol:

  • Hoewel gevaccineerden een kleinere kans hebben om besmet te raken/of ernstig ziek te worden, neemt die kans toe naarmate het langer geleden is dat men is gevaccineerd. Israël laat dat goed zien, zoals ik gisteren beschreven heb. Dat proces zou versneld kunnen worden bij nieuwe varianten.
  • Wereldwijd zien we nu ongewoon forse uitbraken van het RS-Virus (bij jonge kinderen). Daarmee worden de kinder-IC’s volledig gevuld. Het ongewone is de mate waarin en in veel landen gebeurt het in de lente/zomer, terwijl het normaal in de winter gebeurt. Het is een soort vooraankondiging dat er een grote kans is dat, zelfs als deze herfst/winter de Covid-19 gevallen laag zullen zijn, er andere aandoeningen van de ademhalingsorganen (influenza?) een grote druk op de zorg zullen geven. (Met alle gevolgen van dien, waar dit OMT-lid al op voorsorteert).
  • Omdat er veel uitgestelde zorg is, en het zorgpersoneel nu al anderhalf jaar onder grote druk heeft moeten werken, zal zelfs als deze herfst en winter de druk op de zorg door Covid-19 of influenza niet de spuigaten uitloopt, de druk op de zorg heel groot zijn. Er hoeft maar iets te gebeuren, wat we niet hoopten/verwachten en de poppen zijn weer aan het dansen.
  • In de afgelopen anderhalf jaar is er veel angst onder de bevolking gekomen t.a.v. Covid-19, Waardoor dat gekomen is en in welke mate dat terecht is, laat ik even buiten beschouwing. Maar die angst is bij velen niet echt verdwenen of zit ergens onder de oppervlakte. Je kunt er de klok op gelijk zetten dat zich ontwikkelingen zullen voordoen in binnen- of buitenland, die deze angst weer activeert en er druk komt vanuit delen van de samenleving om maatregelen te nemen.
  • Terwijl van vaccinatie door velen verwacht en gehoopt werd dat het een bijna maximale bescherming zou bieden, horen en zien we voorbeelden, waar dat -om welke reden dan ook- niet is gebeurd. Dat zal mede leiden tot een aanhouding van het angstgevoel onder gevaccineerden.

Deze componenten in hun samenhang maken de kans groter dat we in het najaar en winter meer maatregelen in Nederland zullen hebben dan nu, als de regering haar huidige lijn niet ingrijpend wijzigt.

Cijfers in perspectief

Daarbij is het van groot belang toch alle cijfers van Covid-19 in perspectief te kunnen blijven zien. Dit zijn de cijfers van de laatste 8 weken van Spanje (verzameld door @ChGefaell). Het aantal positieve testen de afgelopen weken ligt, gecorrigeerd voor de bevolkingsomvang, in lijn met die van Nederland. Ziekenhuisopnames, IC-opnames en overlijdensgevallen zijn in Spanje duidelijk hoger. De vaccinatiegraad in Spanje loopt ook ongeveer gelijk aan die van Nederland.

Belangrijk is de waarde van de CFR (Case Fatility Rate). Dus welk deel van degenen die positief zijn getest, zijn overleden. De totaalwaarde ligt rond de 0,2%. Met een stevige nadruk op de groep boven de 60 jaar. Belangrijk is te beseffen dat in werkelijkheid er beduidend meer mensen geïnfecteerd zullen zijn geraakt, dan we in de kolom “diagnosed #cases” zien. Als we in Nederland naar de cijfers van de bloedbank Sanquin kijken, dan zal in werkelijkheid die kolom een factor 2 tot 4 keer zo hoog zijn. (Kan ook per leeftijdsklasse verschillen, omdat het bij jongeren wel hoger zal zijn dan bij ouderen). Maar dat houdt in dat de IFR (Infection Fatility Rate), oftewel het aandeel sterfgevallen onder de geïnfecteerden, 0,1% is of lager. En dat zijn cijfers van een jaar waarin de griep niet zwaar heeft toegeslagen. (In 2017-2018 gaf dat in Nederland bij een zwaar griepseizoen een oversterfte van 10.000. Laten we aannemen dat er 4 miljoen mensen besmet waren geraakt, dan was het een IFR van 0,25%).

En daarmee is Covid-19 beland in de endemische fase. Het is een virusziekte waarvan de kans groot is dat die onder ons zal blijven. Maar dat we net zoals bij influenza bij de meeste personen geen extra bescherming (hoeven te) geven dan de natuurlijke. In Nederland krijgen alleen degenen boven de 60 jaar en degenen daaronder die kwetsbaar zijn een griep-vaccinatie. Bij de anderen wordt vertrouwd op de antistoffen, die opgebouwd zijn, of het vermogen om de ziekte te kunnen doorstaan.

De aanpak, die onvermijdelijk is

Vroeg of laat moet dat leiden tot het volgende beleid. (En ik bepleit ten sterkste dat dit nu gebeurt en niet nog een keer een periode van 9 tot 12 maanden verloren gaat, doordat men het verkeerde scenario volgt):

  • Urgente en sterke uitbreiding van noodcapaciteit in de zorg. Er moet een crisisteam komen, dat zorg draagt voor een efficiënt gebruik van wat we al hebben, een uitbreiding van noodcapaciteit met doorbreking van de bestaande bureaucratische regels, inclusief onorthodoxe oplossingen. Hulptroepen uit Nederland en -indien beschikbaar- uit het buitenland, moeten ingezet kunnen worden.  Als dit niet snel gaat gebeuren, dan loopt het over 4 tot 7 maanden, zeker mis.
  • Verder bescherming van kwetsbaren. Als blijkt dat een extra booster (weer voor een tijdje) helpt, en de betrokkenen willen het, dan moet daar gelegenheid voor worden gegeven.
  • Accepteren dat degenen die nog niet of niet voldoende immuniteit hebben opgebouw, geïnfecteerd raken. Waarmee ze de beste bescherming ontwikkelen, die er geboden kan worden. Maar gecombineerd met een aanpak (en die is ook urgent) om de ernst van het doormaken van die infectie zo klein mogelijk te houden. En dat houdt in dat er grootschalig ingezet kan worden (en snel aanvullend onderzoek worden uitgevoerd) met middelen zoals Ivermectine. (De voorzitter van de artsen associatie in Tokyo doet ook de oproep om dit toe te laten). En dat de wijze waarop de huisartsen in Valthermond in Drenthe hun patiënten in de gaten houden via zuurstofsaturatiemeters op afstand, breed wordt toegepast.
  • Zo veilig mogelijke openbare binnenruimtes creëren, door een beleid waarbij de kans dat men zwevende virusdeeltjes in te grote mate inademt, sterk verkleind wordt. Dat kan door een combinatie van een goed ventilatiebeleid (altijd een doorstroming met voldoende frisse lucht), de juiste luchtvochtigheidsgraad en het toepassen van het uitschakelen van het virus door gerichte apparatuur.   Zo hebben alle 56.000 klaslokalen in New York inmiddels 2 “twee air purifiers”. En heeft men in België de verplichting om in openbare ruimte een zichtbare CO2-meter te hebben staan met een protocol wat te doen als het niveau boven de 800 en 1200 PPM komt. In juni 20202 heb ik er al een deltaplan ventilatie voor beschreven.
  • Alle andere maatregelen te laten vallen en de mensen op basis van goede en onafhankelijke voorlichting zelf te laten bepalen hoe ze met deze nieuwe endemische ziekte om willen gaan.

Eigenlijk zou je het team van Maurice.nl ook een crisisteam kunnen noemen. Want al meer dan anderhalf jaar geven we adviezen, die door onze lezers op prijs worden gesteld en toegepast. Hiervoor vraagt deze gratis site, zonder reclame, af en toe een kleine, vrijwillige bijdrage van de lezer via DEZE LINK.

Deel dit artikel: Twitter Facebook Linkedin WhatsApp
REACTIES
Reageer hier, maar met respect.

We verwelkomen respectvolle en relevante opmerkingen. Off-topic commentaren worden verwijderd. Als je illegale dingen doet, zullen we het verbieden.

  • MEER OVER
BEKIJK OOK
 

Week 37 – 2021

COVID-19 | 20 september 2021