Wilt u ons werk financieel ondersteunen? Doe een kleine donatie en klik hier

De laatste updates in uw mail!

U hoeft niets te missen. leder weekend krijgt u de hoogtepunten van Maurice van afgelopen week in uw mail. Met opmerkelijke artikelen, meer achtergrond en toelichtingen.

Home » COVID-19 » Waarom vaccinatie van jongeren ronduit een slecht idee is

Waarom vaccinatie van jongeren ronduit een slecht idee is

Samenvatting van het artikel

Het ergert me mateloos dat er door betrokkenen wel op vaccinatie van de jongeren wordt aangedrongen, maar dat men amper wat doet om de ruimtes waar ze zich in bevinden (zoals op school) zo veilig mogelijk te maken. In de VS noemen ze dat "criminal negligence". Daarnaast zijn er wel meer redenen waarom men niet zou moeten oproepen om 12-18 jarigen te laten vaccineren tegen Covid-19.

Lees volledig artikel
Leestijd: 7 minuten

Advies Gezondheidsraad

Keer op keer worden er maatregelen genomen, waarbij de argumenten die gegeven worden en/of de informatie die verstrekt wordt, eenzijdig is. Er wordt o.a. verwezen naar doorberekening van modellen, waarvan we inmiddels weten dat er vooral datgene uitkomt, wat er van te voren is ingestopt.

Ten aanzien van het recente advies om jongeren tussen 12 en 18 jaar te laten vaccineren zien we dat ook weer. De argumenten/informatie is eenzijdig en dat zorgt ervoor dat bij het afwegingsproces, waar velen nu voor komen te staan, belangrijke elementen niet of te weinig mee genomen worden.

Daarom wil ik meer evenwicht brengen voor degenen, die voor dat afwegingsproces staan.

Zoals ik al eerder heb gesteld: ik ben absoluut niet tegen vaccineren. Mijn kinderen hebben steeds de basisvaccinaties gekregen, die toen en nu zijn aangeboden. Zelf heb ik me vanaf mijn zestigste niet voor griep laten vaccineren, mede omdat ik nooit zelf griep heb gehad en nogal veel wisselende berichten had/heb gelezen over de effectiviteit van de jaarlijkse griepvaccinaties.

Zelf heb ik me in april/mei me wel laten vaccineren met Pfizer. Bij mijn afweging t.a.v. mijn persoonlijke omstandigheden vond ik dat de door mij ingeschatte voordelen van het vaccineren opwogen tegenover de onzekerheden, met name op langere termijn. Maar dat is een afwegingsproces, die voor iedereen anders kan zijn. Zeker als men een stuk jonger is dan ik ben.

Alvorens ik inga op het besluit van de regering t.a.v. het vaccineren van 12 tot 18 jarigen, eerst mijn persoonlijke ervaring van 12 jaar geleden.

In november 2009 beval de Gezondheidsraad aan om o.a. kinderen tussen 6 maanden en 4 jaar twee keer te laten vaccineren tegen de Mexicaanse Griep. 

Ons dochtertje werd in november 2009 6 maanden. Omdat het al duidelijk was vanuit de ontwikkelingen in Australië en Nieuw-Zeeland dat daar de Mexicaanse Griep geen ernstiger gevolgen had dan een “normale” griep, besloten wij haar niet te laten vaccineren.

Ruim 70% van de ouders deden het wel. Een zeldzame bijwerking bleek de slaapziekte te zijn, waarvoor de Nederlandse overheid 5 miljoen als schadevergoeding in 2018 ter beschikking stelde. Er is geschat dat die slaapziekte voorkwam bij 4 van de 100.000 gevaccineerde jongeren. In dit artikel in De Groene Amsterdammer wordt op een afgewogen wijze beschreven wat er toen gebeurd is en wat de mogelijke verklaringen zijn.

Risicoafweging

Nu zou je van mij verwachten dat ik t.a.v. het vaccineren van jongeren nu met allerlei data kom, die aangeven hoe groot de kans is dat je als jongere Covid-19 krijgt en daar ernstig ziek van wordt of zelfs aan overlijdt. (Of eigenlijk hoe “klein” die kans is). En hoe groot of klein de kans is dat de vaccinatie een ernstige bijwerking heeft of dat een jongere eraan overlijdt.

Maar zoals met veel cijfers zijn die cijfers niet heel hard te maken en vaak multi-interpretabel.  Wat echter nog belangrijker is: we weten gewoon niet wat de risico’s zijn van de vaccinatie op langere termijn. Ik wil ook best aannemen van deskundigen dat die kans (heel) klein is, maar zelfs als die kans heel klein is, kan bij de afweging van het vaccineren van jongeren tussen 12 en 18 met een (heel) kleine kans op ernstige effecten door Covid-19, die (heel) kleine kans een te grote kans zijn. Maar juist omdat die kans echt onbekend is (en niemand met 100% zekerheid kan zeggen dat die echt nul is, ook niet Minister de Jonge) zou dit bij de afwegingen en besluitvorming zeker een rol dienen te spelen. En dat gebeurt nu dus niet.

Er zijn een paar aspecten van dit advies, waar ik nog wat dieper op in wil gaan.

De gezondheidsrisico’s van de jongeren

Hierboven heb ik al uiteengezet dat de kans op ernstige gevolgen door besmetting van jongeren erg klein is. En dat geldt eveneens voor mogelijke bijwerkingen van de vaccinatie, die in ieder geval op langere termijn onbekend zijn. Maar zelfs als dat laatste vrijwel nul is, kunnen we vaststellen dat bij elke andere mogelijke aandoening waarvoor vaccinaties zouden kunnen worden toegepast, we t.a.v. de feitelijke risico’s voor de desbetreffende personen (de 12-18 jarigen) we niet tot massale vaccinatie zouden overgaan. Ten aanzien van griep is ook nooit besloten om de 12 tot 18 jarigen te vaccineren. En ook bij de Mexicaanse Griep is dat niet gebeurd.

Dus als het argument wordt gebruikt om te zorgen dat de jongeren via de vaccinatie tegen Covid-19 worden beschermd, is dat een gelegenheidsargument.

Het verlagen van de reproductiefactor

Ten aanzien van Covid-19 hebben we voortdurend vanuit het RIVM/OMT/de regering wisselende argumenten gehoord ten aanzien van de reden van de maatregelen. Eerst was het de bescherming van de ouderen/zwakkeren, vervolgens was het de ontlasting van de zorg. Nu wordt gesteld dat door het vaccineren van de jongeren vanuit het model blijkt dat de reproductiefactor met X% lager wordt.

Ten aanzien van het RIVM model hebben we al vaak vraagtekens gesteld over de berekeningen. Besef dat eind maart op basis van die modellen Prof. Van Dissel aan de Tweede Kamer vertelde dat als per 1 mei alle maatregelen zouden worden opgeheven, dat eind juni dan bijna 3000 patiënten op de IC’s zouden komen te liggen. Nu kan worden tegengeworpen dat op 1 mei niet alle maatregelen waren opgeheven, maar het zal duidelijk zijn dat ook als het wel was gebeurd, dat zowel het seizoenseffect als de impact van de vaccinatie op de verlaging van de bezetting van de IC’s een factor 4 tot 7 kleiner geweest zou zijn dan deze voorspelling van Van Dissel op basis van het RIVM model van amper 3 maanden geleden.

Dus het argument van de voorspelling van het model van het RIVM is niet bepaald een overtuigende.

En dat is nog los van het feit of je als samenleving echt als doel zou moeten hebben om de reproductiefactor koste wat het kost op nul te krijgen. Het zou best eens zo kunnen zijn dat dit nooit zal lukken, of de komende twee of drie jaar niet zal lukken (of dat er een nieuwe coronavariant komt). Het wordt eens tijd dat we als samenleving een plan de campagne maken t.a.v. wat we wel of niet willen/kunnen doen t.a.v. het verlagen van besmettingen met Covid19, met name in relatie tot de (grote) nevenschade van maatregelen.

Ja, elke persoon die minder besmet wordt, verlaagt de reproductiefactor, maar daar hangt ook een prijskaartje aan.

Zorgen dat er minder besmettingen gebeuren op scholen

Één van mijn grote ergernissen tijdens deze Covid-19 crisis is dat door de koppigheid van Van Dissel (en dus van het RIVM/OMT en regering) maar niet onderkend wordt hoe belangrijk het is om besloten ruimtes (zoals scholen en bij clubs) veiliger te maken. Ventilatie, hogere luchtvochtigheid, luchtfiltering zorgen ervoor dat uitbraken in die ruimtes sterk verminderd kunnen worden. Dat wordt steeds duidelijker en op steeds meer plekken onderkend (zoals in België) en worden er dientengevolge maatregelen genomen.

Van Dissel zei vorig jaar t.a.v. scholen dat het Bouwbesluit van 2012 voldoende zekerheid gaf voor een juist binnenklimaat bij de Covid-19 crisis en omdat hij nog steeds niet hardop zegt dat er veel meer nodig is, gebeurt het dus amper. (Alleen op basis van de besluiten van de beheerders van die ruimtes zelf).

Het ergert me mateloos dat er door betrokkenen wel op vaccinatie van de jongeren wordt aangedrongen, maar dat men amper wat doet om de ruimtes waar ze zich in bevinden (zoals op school) zo veilig mogelijk te maken. In de VS noemen ze dat “criminal negligence”. Ik zou zo graag de betrokkenen van het OMT daarover horen praten en van hen horen hoe belangrijk het is dat in de komende tijd daar veel aan wordt gedaan. Want anders vind ik hun uitspraken over hun bezorgdheid over het sluiten van scholen in het najaar een gelegenheidsargument om het vaccineren te stimuleren.

12-15 jarigen mogen zelf beslissen?!

Mede omdat ik zelf een dochter heb, die net 12 is geworden, heb ik al eerder mogen ervaren dat bij de besluitvorming van het OMT en de regering men blind is voor de practische gevolgen. Drie dagen voor de Kerstvakantie 2020 werden de scholen gesloten. (Omdat er een vorm van “enkelband” werd aangebracht bij de ouders, die elkaar dan niet meer op het schoolplein zouden ontmoeten).

Maar men hield geen rekening met het feit dat de leerlingen van de basisscholen, die al vanaf maart 2020 een zwaar jaar hadden, de laatste, bijzondere drie dagen voor de Kerstvakantie werden ontnomen. Drie dagen waar op basisscholen traditiegetrouw bijzondere dingen gebeuren in de aanloop naar die Kerstvakantie. Die werden de kinderen ontnomen, zonder dat iemand blijkbaar bij de regering of het OMT bedacht dat het afmaken van die laatste drie dagen op scholen veel meer zou opleveren dan het abrupt stoppen van alles.

Het besluit dat 12-15 jarigen zelf mogen beslissen of ze de vaccinatie wel of niet willen, vind ik van dezelfde orde. Stel dat de ouders tegen het vaccineren van hun kind zijn (zoals wij in 2009 waren t.a.v. de vaccinatie van de Mexicaanse Griep), maar vanuit de school (en de media) wordt er sterke druk op de 12- tot 15-jarigen gelegd om zich toch te laten vaccineren. Juist omdat het eindbesluit bij de leerling zelf wordt gelegd, grijp je op een manier in op de relatie tussen ouders en een kind onder de 16 jaar, die eigenlijk ongekend is.

Besef dat uit onderzoek van Peil.nl blijkt dat circa 30% van de ouders van 12-15 jarigen tegen vaccineren van hun kinderen zijn en ruim 20% aangeven het nog niet te weten.

Ik verwacht rechtszaken van ouders (die fel tegen het vaccineren van hun 12-15 jarige kind zijn) tegen instanties (zoals school of GGD) die het kind om hebben gekregen, waardoor het zich toch wil laten vaccineren.

Vaccins die anderen veel beter beschermen

Juist omdat het vaccineren van kwetsbare ouderen in veel arme landen nog amper op gang is gekomen, zit er ook een moreel aspect aan het gebruiken in Nederland van naar schatting 1,5 miljoen vaccins voor 12- tot 18-jarigen. Die 1,5 miljoen vaccins zouden in die armere landen per saldo een veel positiever effect hebben op die kwetsbare ouderen dan bij onze 12- tot 18 jarigen.

Ten slotte

Het zou me niet verbazen als we uiteindelijk ook nog kinderen onder de 12 jaar gaan vaccineren. En ik las net dat ook honden en katten blijkbaar besmet kunnen worden met Covid-19.  En wellicht is dat ook een groep die we moeten gaan vaccineren?

Ik hoop oprecht dat er een moment komt dat velen ontwaken uit de bewustzijnsvernauwing waarin ze geraakt zijn door de angst voor Covid-19.  En dat ze beseffen dat er maatregelen worden genomen die meer kwaad dan goed doen.

Het zijn deze stukken die van belang zijn voor afwegingsprocessen van velen, waarvoor het belangrijk is dat maurice.nl nog steeds in de lucht blijft. Hiervoor hopen we op een kleine financiële bijdrage van u, waarvoor onze dank!

 

Deel dit artikel: Twitter Facebook Linkedin WhatsApp
REACTIES
Reageer hier, maar met respect.

We verwelkomen respectvolle en relevante opmerkingen. Off-topic commentaren worden verwijderd. Als je illegale dingen doet, zullen we het verbieden.

  • MEER OVER
BEKIJK OOK