CIA-klokkenluider vertelt hoe het Covid-lablek onder de pet werd gehouden

Senaatshearing

Op 13 mei is er een senaatshearing geweest door de Senaatscommissie “Homeland Security & Governmental Affairs”. Ondervraagd werd een klokkenluider van de CIA, James Erdman III, die bevraagd werd over hoe de CIA is omgegaan met het onderzoek naar de oorzaak van Covid-19.

Het verhoor van James Erdman III van anderhalf uur kan je hier terugkijken.  

Hieronder tref je de belangrijkste informatie aan die Jamer Erdman III aan de  Senaatscommissie verstrekte.

Belangrijkste punten

1. COVID-cover-up

Erdman zegt dat leiders en senior analisten binnen de Amerikaanse intelligence community de mogelijkheid hebben afgezwakt dat COVID-19 door een laboratoriumincident is ontstaan. Hij zegt dat de motieven moeilijk vast te stellen zijn, maar dat het resultaat — bewust of onbewust — neerkwam op een cover-up.

Zijn kernzin is: De handelingen van de intelligence community leidden tot een cover-up, verspilling van middelen en het falen om beleidsmakers goed te informeren.

2. CIA-analisten zouden herhaaldelijk richting lab-leak zijn gegaan

Volgens Erdman waren er binnen de CIA en bredere intelligence community al vroeg signalen dat een laboratoriumlek waarschijnlijk was. Hij zegt dat vanaf 2020 tot 2024 meerdere momenten voorkwamen waarop analyses richting lab-leak wezen. Belangrijk punt: in 2023 zouden zes van de zeven technische experts in een CIA-herbeoordeling nog steeds hebben geconcludeerd dat een lab-leak zeer waarschijnlijk was.

3. Het management veranderde volgens hem de conclusie

Erdman zegt dat de technische experts binnen de CIA een lab-leak-conclusie steunden, maar dat het management de analytische lijn wijzigde.

In plaats van een duidelijke conclusie werd het volgens hem een soort “non-call judgment”: geen harde uitspraak. Hij bekritiseert vooral de formulering dat men “misschien nooit precies zal weten” wat de oorsprong van SARS-CoV-2 was. Volgens Erdman is dat geen normale analytische formulering, maar een manier om de discussie te beëindigen.

4. Dr. Anthony Fauci had grote invloed

Een centraal onderdeel van zijn getuigenis is dat Anthony Fauci volgens hem de analyse beïnvloedde. Erdman zegt dat Fauci niet letterlijk beval wat de intelligence community moest concluderen, maar dat hij wel een gecureerde lijst van wetenschappelijke experts aandroeg. Die experts waren volgens Erdman niet onafhankelijk genoeg.

Sommigen van hen waren betrokken bij of verbonden met:

• The Proximal Origin of SARS-CoV-2, het artikel dat de lab-leak-theorie publiekelijk afwees;
• NIAID-financiering;
• BSEG, de Biological Sciences Experts Group;
• bredere netwerken rond gain-of-function-onderzoek, biodefensie en volksgezondheid.

Volgens Erdman zorgde dit voor belangenconflicten en groupthink.

5. Volgens Erdman was er een netwerk met belangenconflicten

Hij beschrijft een ecosysteem van wetenschappers, adviesgroepen, overheidsinstanties, financiering en intelligence-organisaties.

Zijn punt is: dezelfde mensen die geld ontvingen, onderzoek deden, adviezen gaven en officiële analyses beïnvloedden, kwamen steeds in elkaars circuits terug.

Volgens hem was er meer dan twintig jaar lang onvoldoende toezicht op hoe deze relaties onderzoek, beleid en intelligence-analyses beïnvloedden.

6. Er waren represailles tegen mensen die de lab-leak steunden

Erdman verklaart dat CIA-managers represailles namen tegen analisten die vasthielden aan de lab-leak-hypothese. Volgens hem waren deze analisten juist bezorgd over de analytische integriteit van het eindproduct. Zij probeerden intern bezwaar te maken tegen de manier waarop de conclusie werd gewijzigd. Maar werden vervolgens keihard aangepakt.

Interessant is daarbij te vermelden dat bij dit verhoor de Democratische senatoren in deze commissie niet aanwezig waren.