Persoonlijk

Hoe moet je reageren op infame beschuldigingen over mijn peilingen van Tom Jan Meeus van NRC? Niet reageren is misschien wel de beste optie. Maar er moet me toch iets van het hart…

Maurice.nl bestaat 25 jaar. Een overzicht van de geschiedenis en van de plannen. Met dank aan de bezoekers, de donateurs en de medewerkers.

De verantwoordelijkheid voor op zich al onschuldige besmettingen met omikron wordt gelegd bij kinderen die daardoor in hun latere leven trauma kunnen oplopen. Rogier Rumke legt in deze column uit hoe dat komt.

Een heel bijzonder artikel door de in Zuid-Afrika wonende Amerikaan Cory Zue. Het is een longread, maar zowel qua inhoud als schrijfstijl zeker de moeite waard.

Door het huidige Coronabeleid zijn mensen veel meer gestresst geraakt dan daarvoor. Dit uit zich in verhitte discussies tussen echtparen en families. Iedereen vindt er iets van, en alsof het een nieuwe religie is, lijkt ruzie de enige methode om de ‘waarheid’ te verkondigen. Maar wat voor impact heeft dit op de komende feestdagen (en verjaardagen) en je relatie met je dierbaren? Hoe kan je daar het beste mee omgaan?

Dankwoord aan het eind van het tweede Coronajaar.

Deze column van Prof. Ewald Engelen in De Groene verwoordt op een indringende wijze precies wat ook mijn gevoelens zijn. Met zijn toestemming plaatsen we het op onze site. Hopelijk wordt het ook gelezen door de mensen, waar hij het -met voelbaar verdriet- over heeft.

Een gesprek over mijn werkwijze en insteek (en die van Rutte, Van Dissel en De Jonge). Met talentenspecialist Jan Prins van Priman.

Met een imponerend essay slaat Arjen van Veelen de spijker op z'n kop. De tweedeling die we als samenleving al veel langer kenden, wordt tijdens deze Coronacrisis schrijnend blootgelegd. Het laat ook zien hoe loos het gebruik van het woord "Samen" is.

Prof. Desmet had het al aangekondigd. Men zou er alles aan doen om via angst de staat van massavorming zo lang mogelijk te laten bestaan. Het afgelopen half jaar heeft het een grimmiger karakter gekregen en het is de vraag hoe we hier nog uit kunnen komen.

Een persoonlijk verhaal van een leraar over de situatie waarin hij terecht is gekomen.

Baby’s met mondkapjes, verjaardagen met toegangscontrole, oormerken van ongevaccineerden op de werkvloer en vaccinatie-stickers in restaurants. Een greep uit het leven in de stad die ooit symbool stond voor vrijheid: New York City. Anno 2021 is daar weinig meer van over. De grootste drijver: angst. Angst in een stad waar mensen het te druk lijken te hebben om logisch na te blijven denken. Als we in Nederland de gevaren van COVID-19 niet snel relativeren zouden we in ons eens zo nuchtere landje zomaar de zelfde kant op kunnen gaan. Want in Nederland lijkt de angst voor het virus er ook nog goed in te zitten.

Via mijn ouders wist ik uit eerste hand wat het betekende toen zij ergens niet meer naar binnen mochten, hoeveel pijn het deed dat anderen wel gewoon naar binnen bleven gaan. Maar dat betekent niet dat ik daarmee vind dat je de situatie kunt vergelijken met de massamoord uit de Tweede Wereldoorlog of dat ik ongevaccineerden als de nieuwe Joden zie. Wat het wel betekent is dat je je nog tien keer moet bedenken voordat je de 2G-regeling in Nederland invoert. Dan ga je een grens over, die -hoewel die niets met de oorlog te maken heeft- een impact heeft van historische proporties.

Degenen, die zich niet laten vaccineren, hebben een grote verscheidenheid aan argumenten. Door alle ongevaccineerden over één kam te scheren loop je als een olifant door de porseleinkast en loop je het risico onherstelbare schade toe te brengen.

Mijn oproep vanuit het diepst van mijn ziel aan politici en media om niet de 2G-regeling in Nederland in te voeren. Zowel op basis van principes als op basis van data.

Het is makkelijk principes te hebben als die geen consequentie voor jezelf hebben. Het afgelopen anderhalf jaar hebben we kunnen zien wat die principes waard waren. Ze werden overboord gegooid als men dacht dat men daardoor verondersteld gevaar kon afwenden. Rondom het onderwerp vaccinatie zien we dat nu op een schrijnende manier ook gebeuren.

Vandaag is de aflevering online gekomen van het gesprek met mij in de bijzondere serie van Tegenwind.tv.

De regisseur van de film "De Veroordeling" schiet zichzelf in zijn voet met zijn uitspraken in de krant over "fake news" en mijn optreden in de Coronacrisis en Deventer Moordzaak. Oordeel zelf maar.

Tot mijn spijt heb ik na meer dan 50 jaar het besluit moeten nemen te stoppen als voetbalscheidsrechter. Ik heb in de jaren van dichtbij meegemaakt wat een grote rol voetbalverenigingen in de lokale samenleving spelen. Dankzij de inzet van vele vrijwilligers. Een rol die sterk onderschat wordt (evenals van vele andere pijlers van de samenleving) wat ook te merken was bij de maatregelen om Covid-19 te bestrijden.

Mede omdat ik ook persoonlijk een goede band met Peter R. de Vries had, hieronder mijn gevoelens over wat er gisteren gebeurd is.

Er is 20 jaar lang fraude gepleegd bij de geurproeven van de politie in Oost-Nederland. Op die manier zijn 800 tot 1000 verdachten BEWUST ONTERECHT gekoppeld aan een misdaad (via de geur op een voorwerp die bij isdaad gebruikt zou zijn).  Ook Ernest Louwes was één van die verdachten.....  Maar het OM deed amper iets aan die jarenlange fraude van ambtenaren in functie.

Alleen toegang als abonnee van maurice.nl of AI-lid Log hier in, als u toegangsinfo heeft: Email Wachtwoord Onthoud me     Wachtwoord vergeten

Dit is het persbericht over verschijning van de Autobiografie. Verkrijgbaar in de boekwinkels, via BOL.com en via deze site.

Nu mijn autobiografie naar de drukker is gegaan, zijn hier een aantal dienstmededelingen.

Dit zijn wat fragmenten uit de autobiografie. Verkrijgbaar in de boekwinkels, via BOL.com en via deze site.

Tijdens mijn verjaardagsfeest werd er een compilatie getoond van interviews die door Vincent Everts waren gehouden. Het heeft een extra dimensie gegeven aan de viering van mijn verjaardag. Ook de uitgebreide interviews treft u hieronder aan.

Korte dienstmededeling

Zes maanden na het overlijden van Marc de Hond is er door zijn twee broers een stichting opgericht (StichtingKomma) om uitbehandelde ouders te helpen voort te blijven leven bij hun kinderen.

De bijzondere toegift van Verborgen Verleden van Maurice de Hond Mijn aflevering uit ‘Verborgen Verleden’ werd op 2 januari herhaald. Met de arme familie van mijn overgrootvader, Isaac Brander, geboren in 1860 in een soort hoofdrol. Hij is op 82-jarige leeftijd samen met vrijwel al zijn 50 nakomelingen in de oorlog vergast. Mijn moeder dacht […]

Waar blijven de Maatschappijtafels? Bij iedere jaarwisseling schrijf ik een stuk over een thema, dat me bezig houdt en waarvan ik het belang met u wil delen. Het is gebaseerd op de resultaten van mijn onderzoeken en/of ontwikkelingen in de samenleving, die ik zie. Waarbij ik hoop, dat hetgeen ik daarbij vaststel een vorm van […]